Symbolika

W wierszach i aforyzmach Caspara Davida Friedricha widać szczególną religijność malarza, którą wyniósł jeszcze z domu, dzięki twardemu wychowaniu go przez ojca w zasadach mocnej, twardej wiary protestanckiej. Malowanie traktuje jako sposób na rozmowę z Bogiem. Swoją sztukę traktuje już nie tylko jako sztukę samą w sobie, lecz jako przesłanie, posłannictwo. W jego obrazach ludzie są malutcy w porównaniu z ogromem natury. Można powiedzieć, że owe postacie odkrywają, tak jak Friedrich istotę istnienia i życia człowieka dzięki obcowaniu z jego największą emanacją - naturą. Bardzo istotna jest symbolika drzew iglastych, wiecznie zielonych w pracach Caspara Davida Friedricha. One jako jedyne nie poddają się zmianom, cały czas są zielone, nie tracą liści. Śmierć i życie w pracach malarza zlewa się w jedno, symbolizowana jest właśnie między innymi przez obecność jodeł, także dzięki umieszczaniu na obrazach często ruin kościołów, zamglonych wież gotyckich, posępnych katedr, a także poczucie samotności i wyobcowania przez namalowane postaci.