Przemiany myślowe XVII wieku

W roku narodzin malarza opublikowana została powieść Johanna Wolfganga Goethego pod tytułem "Cierpienia młodego Wertera". Książka ta opowiada o Werterze, który wskutek nieszczęśliwej miłości do Lotty, która jest narzeczoną jego przyjaciela popełnia samobójstwo. Autor w swej powieści ukazuje swoje uczucia, czyli zagubienie wśród ludzi, nieakceptowanie go przez otaczające go osoby i ogólne poczucie bycia nieszczęśliwym. Powieść osiągnęła wielki sukces w Europie. W tym samym czasie działał już ruch Sturm und Drang. Upadać zaczyna przekonanie o potędze rozumu w pojmowaniu świata i wiara w jego wszechmoc. Oświeceniowe ideały okazują się przestarzałe i nieadekwatne do życia samego w sobie. Powraca umiłowanie natury, uczucia, oraz wyobraźnia. O ideałach odrzucenia norm i ograniczeń społecznych mówią także Gottfried August, Burger, Jakob Michael Reinhold Lenz, Friedrich Schiller oraz największy teoretyk ruchu Sturm und Drang Johann Gottfried Herder. Pomimo tego, wielu intelektualistów niemieckich odczuwa ponowną potrzebę ustanowienia równowagi pomiędzy rozumem, a uczuciami człowieka. Sprawia to, że Immanuel Kant tworzy swoją filozofię oraz powstaje niemiecki klasycyzm.