Czasy studenckie malarza

Caspar David Friedrich w 1794 postanawia, za namową swojego nauczyciela Quistorpa wstąpić do jednej z najbardziej liberalnych w ówczesnej Europie akademii w Kopenhadze. Jego nauczycielami są między innymi pejzażyści tacy, jak Juel, Nicolai Abildgaard, czy Lorentzen. Malarz poza szkicowaniem modeli, rysuje także motywy, które zauważa w otaczającej go rzeczywistości. Z czasów studenckich Friedricha pochodzi wiele jego rysunków, akwarel czy szkiców. Widać w nich dużą różnorodność i szukanie przez malarza swojego własnego, oryginalnego stylu. Jedne prace charakteryzują się typowo akademickimi regułami tak w technice rysowania, jak i w wyborze tematów, którymi są głównie ruiny, sarkofagi czy świątynie. Inne prace malarza są z kolei bardzo indywidualne i widać w nich wyraźnie, że Caspar David Friedrich zaczyna poszukiwania własnego stylu. Te obrazy i ćwiczenia znajdą później odbicie w arcydziełach tego niemieckiego malarza. W 4 lata po rozpoczęciu studiów, Friedrich opuszcza Kopenhagę, stolicę Danii i przenosi się do Drezna, po drodze przebywając krótki czas u krewnych w Greifswaldzie i Neubranderburgu. W Dreźnie gości wielokrotnie poznanego w Kopenhadze malarza, Johanna Gebharda Lunda, który stał się jego przyjacielem. Friedrich w 1800 roku wręcza mu swój autoportret.